13 Şubat 2020 Perşembe

On dakikalık yol için yarım saat otobüs beklemek



Bugün bir sürü şey öğrendim. bugün bir kere daha büyüdüm. bugün bir kere daha yenildim. bugün bir kere daha yendim. ama bir şey diyeyim mi haklılığın hükmü hiç geçmiyor artık bu topraklarda. 
Bir sürü yeni insanla tanıştım birçoğu hiç kimsem oldu ve öyle de olmaya devam ediyor. 
Benim öyle olduğunu sandığım şeylerin hiçbiri öyle değilmiş mesela. arkadaşlık diye bir şey yokmuş. uyarılmıştım. dostluk diye bir şey yokmuş. uyarılmıştım. aramızda bağ diye bir şey yokmuş. uyarılmıştım.
Uyarılmıştım, herkes tarafından ve hiç kimse tarafından ama asla dinlememiştim. kayıpmış kazançmış girmiyorum buralara hiç. gereği de yok çünkü öyle gerekiyor. eskisi gibi deşmiyorum öyle her şeyin altını. ne gerekli ne gereksiz, ne önemli ne önemsiz öğrendim artık. güzel bir şekilde öğrenmedim ama öğrendim. 
Benim sevgimin en üst boyutu "birimizden biri ölürse diğeri mahvolur"dur. öyle değilmiş inanabiliyor musunuz. ben inanamıyorum. 
Bunu birkaç hafta önce ölümün kıyısına kadar geldiğimde anladım ve zihnime bir soru düştü. dedim ki, bu kadar mı?
Bu kadar mı?
O kadarmış.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder