Hani koymadı desem derin bir yerlerde yalan olurdu

Boş sayfalarla, beyaz sayfalarla ve yanıp sönen imleçlerle o kadar çok bakıştım ki. ne yazacağımı bilemeyerek ve ne yazmam gerektiğini bilerek. anlatacak çok şeyim ama onları anlatabilecek kelimelerim yok. bu da ilk defa başıma gelen bir şey değil tabii şaşırmıyorum. ben her zaman bir yolunu bulmuşumdur. ama nasıl?

Ne hissetmem gerektiğini bilmiyorum ki ona göre davranayım. her şeyi kontrol etmeye ve kontrol altında tutmaya çalışmak ile insanın canından can gidiyor. çünkü hayat öyle bir şey değil. 

Kulağımda kıpır kıpır ama ağıt gibi bir şarkı. başlığa attım. sanki çok şey ifade edecekmiş gibi. çok bir şeyleri değiştirecekmiş gibi. ama oladabilir, hayat kestirilemezdir.

İnsanların beni yanıltmasını istiyorum. tek bir sefer için bile olsa. insanların beni şaşırtmasını istiyorum. tek bir şey için bile olsa.

Parmaklarımla sayıp somutlaştırmaya çalıştım tüm o soyut şeyler için belki bir şans daha. parmaklarımı bıraktığım her şey için bir kez daha. belki en başı. belki en son. hayat kestirilemezdir.

iki dakika otuz yedi saniyelik bir şarkının altında geçmişine dair bir şeyler aramak gibi bu. dertler derya deniz olmuş ama bi ümit. bu insanın kendini haklı çıkartmak için uğraşıp duruşundan bir kesit sadece. 

Bencilliğin bir döngüsü olduğunu fark ettim. şok anı gibiydi. herhangi bir yerde herhangi birine yahut bir şeye yaptığın bencilliğin dönüp dolaşıp seni bulduğunu fark ettim. hatta gözlerimin önünde can buldu. değişik.

Geçen sersemlemiş gibi trambüse bindim mesela. trambüsün içi leş gibi kokuyordu. o koku bana birisini hatırlattı. ben bir leşi sevmiş olamazdım ya dedim içimden. daha derin bir nefes. ciğerlerine işleyen aynı koku. burnunu sızlatan aynı benzerlik. burnum alıştı. 

Ben alıştım.

Yıkılmaz sandığımın yıkılmasına. güvendiğimin çökmesine. sevdiklerimin kendilerini öldürmesine. bencilliklerden yara almaya. emeklerimin hiç oluşuna. kendi cümlelerimle vurulmaya. kendi hislerimin esir alınışına. kokulara. kişilere. gelene. gidene. her şeye alıştım.

Ben alıştım.