19 Kasım 2020 Perşembe

Ben insanları çok adam yerine koyuyorum

Halim yok. mecalim yok bir şeyleri anlatmaya artık. kendi kendine dönüp duran bir develemeye dönüştüm. hayatım gibi. çocukluğum gibi. zihnimden kaçmıyorum artık. bataklığımı kabul ettim. bana anımsattıklarını yok saymaya çalışmıyorum. üzerimde yılı dolmamış şeylerim ağırlığıyla yürüyorum. yürümek denirse. ilerlemek denirse. durmak denirse. adına her ne denirse. o günden sonra bir daha hayatımda hiçbir şey eskisi gibi olmadı. o günden yirmi gün sonra ne olduğunu benden başka bilen hiç kimse yok. olmasın da zaten ama keşke sen. neyse, bir önemi yok artık. zaten cidden hiçbir şeyin bir önemi yok artık. beni anlayıp anlamamanın, yanımda olup olmamanın, bilip bilmemenin, dinleyip dinlememenin ve ne düşündüğünün, evet, ne düşündüğünün de bir önemi kalmadı artık. artık bunlarla ilgilenmiyorum. 
Umdum, çabaladım ne var?
Kaybettim ne var?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder