Yanımda bir bardak sütüm,
bir bardak suyum. kulağımda haftalık keşiften şarkılar. wrapped 2020yi her
şeyden çok merak ediyorum.
Bir sürü şeye karar verip
bir sürü şeyden vazgeçtim. büyüdüm. şaka maka epey bi büyümüş oldum. ama ben
büyüdükçe büyümek istemediğimi fark ediyorum. bu hislerle olsun istemiyorum. bu
şekilde olsun istemiyorum ama bu şekilde oluyor, başka bir yolu yok.
Birisi bana demişti ki:
"Sen çok güçlü bir kızsın, çok güçlü bir kadın olacaksın." bu şekilde
olacaksa ben artık güçlü olmak istemiyorum. ne bugün ne yarın, ben artık güçlü
olmak istemiyorum. sürekli bir şeylerle başa çıkmaya çalışmak istemiyorum.
Kendimi sürekli ittirmekten kaktırmaktan, hadi hadi hadi demekten çok yoruldum.
mükemmeliyetçi bir çocuk olarak yetiştirilmekten son derece mutsuzum. hiçbir
şeyi beni tatmin etmiyor. elimde avucumda bir sürü şey var ama ben daha
fazlasını yapabileceğimi bildiğim için, yetmiyor. daha yirmi yaşındasın diyorum
kendime sürekli. daha yirmi iki yaşımdayım.
Bir şeylerin sömürülmesine, haksızlığa, yüzsüzlüğe, arsızlığa tahammülü olmayan
biriyim ama ne komiktir hep bunlarla sınanıyorum. şefkatim, merhametim, sevgim
başta olmak üzere başarılarım ve başarısızlıklarım dahil her şeyim kullanılmaya
öyle açık ki. bir yerde okumuştum, bu ülkenin kadınları sevilmeyi erkekleri
sevmeyi bilmiyor diye, öyle doğru ki. keşke. keşke doğru olmasaydı. keşke bu
cümleyi okuduğumda hak vermemiş olsaydım. bazı şeyleri öyle yürekten diliyorum
ki, gerçekleşmemesi imkansız diyorum. gerçekleşmiyor.
Ne istedim bilmiyorum, ne istedim gerçekten? Basit, sıradan, rutin bir hayat.
huzurlu, sakin, mutlu bir hayat.
Kelimelere dökünce sadece o kelimeleri anlıyor insanlar ne tuhaf. oysa söz
büyüdür.
Basit bir hayat istiyorum. çok büyük şeyler değil, yediğim içtiğim güldüğüm bir
hayat. sıradan bir hayat istiyorum, absürt şeylerden elimi eteğimi çektim,
düşünmeden söylenen cümlelerden uzak bir hayat. rutin bir hayat istiyorum, her
sabah güneşle birlikte karınca gibi çalışmaya başladığım bir hayat. huzurlu bir
hayat istiyorum, travmalardan arınılmış, yolunda bir hayat. sakin bir
hayat
istiyorum, bir yerlere yetişmenin telaşını, birilerine yetişmenin telaşını, geç
kalma korkusunu hissetmediğim bir hayat. mutlu bir hayat istiyorum, yolda olmak
mutlu olmaktır, yolda olduğum bir hayat.
Şimdi anlayabildiniz mi?
Bunları birine yazmayı dilerdim lakin artık her şeyi kendime, kendi kendime
yazıyorum. anlamak için yazıyorum. kendimi birilerine göstermeye çalışmak
yerine kendim, kendimi görmeye çalışıyorum.
Boş ekranlarla ve boş sayfalarla aram o kadar iyi ki.
Sorunumu buldum böyle böyle en azından. kendimle konuşmayı, kendimi dinlemeyi
öğrendim en azından. çok şey bildiğimi biliyorum ama bunlarla ne yapacağımı
bilmiyorum. sevilmeyi istediğimi biliyorum. sevilirsem sanki her şey
hallolacakmış gibi hissediyorum. arkamı dönüp sevildiğim zamanlara bakıyorum,
ne başarmışım? hiç. ne yapmışım? hiç.
O zaman diyorum kendime, o zaman kendine engel olmayacaksın. o zaman her şeyi
halledene kadar durmayacaksın.
Her şeyi halledene kadar durmayacağım.
#hadiyüreğimhagayret
